Archive for October, 2010
rattle of tree & roar of street
This part-time conglomerate of on and off friendship, or at any rate, comfortable familiarity merged round a nickel-shaped table and smiled, at intervals – and all at once, amid the lukewarm giggles one of the company had his palm under his chin and blood was cupped in it, and his nose dripped profusely, and there was a stir of silence punctuated by rattle of tree and roar of street
Μια ωραία μέρα για τον Μιντλμπράου Μάτ
Εκείνο το πρωί ο Μίντλμπραου Μάτ έξυσε την πιτζάμα του έσυρε τις παντόφλες του και έριξε μια σφιχτή φούχτα κέρματα στον κερματοδέκτη του 318 για το κέντρο, που προσγειώθηκε άτακτα ασημίζουσα στο πάτωμα του διαμερίσματός του, και της οποίας θα έβρισκε τα διάσπαρτα απομεινάρια αργότερα, συρρικνώνοντας τα μάτια του και διαστέλλοντας τις κόρες του στο ημίφως, όταν θα σκεφτόταν με το πρώτο του χαμόγελο σε δύο μήνες ότι ξεγέλασε τον οδηγό και πήγε νταουντάουν τσάμπα, χαχα, του την έφερα, χαψαχα χα, και θα τα μάζευε μετατοπίζοντας τα τεκτονικά βάρη που’ταν ξαπλωμένα στην πλάτη του, και θα τα επέστρεφε σε μια σφιχτή φούχτα στην τσέπη του.
Και αυτή ήταν η ευτυχέστερη στιγμή του Μιντλμπράου Μάτ για το 1976, και την σημείωσε με κραγιόν στο ημερολόγιο του ψυγείου, ημερολόγιο βέβαια του 1972. Μερικές φορές μούμπλε είπε στον εαυτό του, ακόμα κι άν η ακριβής ημερομηνία είναι κάπως λάθος, η πρόθεση είναι κάπως σωστή.










