Archive for January, 2011
βρώμικη και αληθινή
[όμως λίγο αν στρίψεις το κεφάλι σου, βλέπεις την παρέλαση, ασυνόδευτη από μπάτσους, άδεια από σημαίες και λογύδρια, φίσκα όμως στον συμβολισμό/
και οι ιστορίες της Λόρνα Μέι αν τις ακούς σε διασκεδάζουν, και ζητάς άλλη μία, και η μπάντα του Ντιούκ σε κάνει να χορεύεις, και τα πυροτεχνήματα του Κινέζου σκάνε από πάνω σου /
και η μέρα είναι βρώμικη και αληθινή
Η Μεγάλη Απόδραση του Όγκντεν Μπάρξ
Ο Όγκντεν Μπάρξ, ο άνθρωπος που νίκησε το ασφαλέστερο σωφρονιστικό ίδρυμα στον κόσμο, τις φυλακές Ούγκλι Ντούντλ, οδηγώντας τον διοικητή σε παραίτηση και μια σύντομη καριέρα στο μπαλέτο, και το ίδρυμα σε κλείσιμο και την τωρινή χρήση των χώρων του ως κέντρο για το Ινστιτούτο Μελέτης Μεγάλων Πιγκουίνων, φαίνεται πως αγνοούσε και ο ίδιος τις λεπτομέρειες της απόδρασής του.
Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Δεν είμαι καμιά ζέβρα για να μου φοράτε ρίγες», ο Μπάρξ περιγράφει με φοβερές λεπτομέρειες τις δεκαοχτώ πρώτες του απόπειρες απόδρασης, όπως και το χαριτωμένο περιστατικό που πήγε στο επισκεπτήριο ντυμένος ως η γυναίκα του και απαιτώντας να αφεθεί ελεύθερος, σχέδιο που ίσως να πετύχαινε αν εκείνη την μέρα δεν τον επισκεπτόταν η γυναίκα του (γεγονός που αποκάλυψε την πλάνη), όταν όμως φθάνει στο κεφάλαιο της απόδρασής του, γράφει μονάχα: «εκείνο το βράδυ είχαμε μπιζέλια για φαϊ, μετά παίξαμε μια παρτίδα σκάκι με τον Άγκλι Τζο Ματσάουσκι, όπου και είχα μια εύκολη νίκη αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι μου έκανε κεφαλοκλείδωμα κάθε φορά που του έκανα ρουά, και μετά πήγα στο κελί μου κι έπεσα για ύπνο, νιώθοντας μια περίεργη ηρεμία. Όταν ξύπνησα, βρισκόμουν σε παραλία της εξωτικής νήσου Μο-Μο, με τον παφλασμό των κυμάτων να μου χαϊδεύει τα δάχτυλα των ποδιών και μια νεαρή κοπέλα να αλείφει στην πλάτη μου λάδι καρύδας.»
Είναι σίγουρα από τις λίγες περιπτώσεις απόδρασης όπου ο δράστης και οι αρχές μοιράζονται την ίδια αίσθηση έκπληξης, και, άν και ο Μπάρξ ήταν ευτυχής να βουτάει στα νερά του Ειρηνικού και να παίζει κρυφτό με τα κορίτσια της φυλής, η άγνοια του επί των συνθηκών που οδήγησαν στην τωρινή του ευημερία τον ενοχλούσε κάπως.
Το πρώτο στοιχείο για την επίλυση του μυστηρίου ήρθε ένα πρωί, όταν μια νεαρή του χωριού του είπε ότι δεν ήταν σωστό να παίζει κρυφτό και τα βράδια, που όλοι κοιμόντουσαν, γιατί αφ’ενός κανένας άλλος δεν έπαιζε και αφ’ετέρου ήταν πολύ δύσκολο να τον βρούν. Εκείνος κοίταξε γύρω του και διαπίστωσε πως βρισκόταν κάτω από μια φτέρη στους πρόποδες του βουνού Ρρα, περίπου πέντε χιλιόμετρα από το χωριό της φυλής. Το επεισόδιο αυτό τον έβαλε σε σκέψεις, και ο κόμπος του αινίγματος δεν άργησε να λυθεί…
«Πρώτα», γράφει, «αναλογίστηκα πώς μερικά πρωινά ξυπνούσα στο κελί με μικρά καρούμπαλα στο μέτωπο μου, επίσης πώς μερικές φορές είχα συζητήσεις με συγκρατούμενους και φύλακες που κι εγώ ο ίδιος δεν καταλάβαινα, και τέλος πώς ένα πρωί βρέθηκα να έχω διακοσμήσει το κελί μου σε στύλ ροκοκό, πράξη που μου στοίχισε έξι μήνες στην απομόνωση. Και ξαφνικά, ήταν ξεκάθαρο: είμαι υπνοβάτης!»
Η διαπίστωση αυτή φαίνεται όντως να εξηγεί πληθώρα ανεξήγητων και μυστηριωδών συμβάντων που προηγούνται της απόδρασης. Οι μώλωπες στο μέτωπό του δείχνουν να προκλήθηκαν από κουτουλιές στα κάγκελα του κελιού σε άστοχες απόπειρες εξόδου από αυτό· επίσης, οι νυχτερινές του βόλτες στου χώρους της φυλακής εξηγούν γιατί βρέθηκε μ’ένα φακό στο στόμα ένα πρωί, και το γιατί αγνοούσε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διακοσμήθηκε το κελί του ή το πώς βρέθηκαν τα «Η σχολή του ροκοκό» και «Το φένγκ σούι του εγκλεισμού» κάτω απ’το κρεβάτι του. Ο Όγκντεν Μπάρξ δείχνει να πέρασε τα πρώτα τέσσερα χρόνια της θητείας του συλλέγοντας πληροφορίες που το ασυνείδητο του χρησιμοποιούσε πολύ καλύτερα απ’τον ίδιο, κι έτσι, απίστευτο όσο κι άν φαίνεται, ο Μπάρξ ξεκλείδωσε το κελί του στον ύπνο του, διέσχισε τον αεραγωγό, ακινητοποίησε οκτώ φύλακες, βραχυκύκλωσε το ηλεκτρονικό σύστημα ασφαλείας, κατασκεύασε μια σχεδία από σπίρτα, διέσχισε δύο ωκεανούς, και ξύπνησε ατάραχος κι ελεύθερος στην νήσο Μο-Μο.
Το άν έγραψε την αυτοβιογραφία του κοιμώμενος ή όχι παραμένει αδιευκρίνιστο, άν και ο ατζέντης του διατείνεται ότι τον έχει δεί να φτιάχνει ένα ανεμόπτερο από μπανανόφλουδες σε κατάσταση ύπνου, ροχαλίζοντας ένα ποτ πουρί των επιτυχιών της Εντίθ Πιάφ.









