Μια νιφάδα χιονιού έπεσε μέσα στο πιάτο του Ούνγκαρ Χόμ, προέδρου και μοναδικού μέλους της εταιρείας υποστηρικτών της ιδέας «Άν ντύσουμε με γούνα τη γή, όλα θα γίνουν απαλά και χουχούρικα και ο κόσμος θα πλημμυρίσει με χνουδωτή αγάπη». Ήταν σίγουρα ένα σημάδι, σκέφτηκε κοιτάζοντας την νιφάδα και ξύνοντας τα κόκκινα του γένια, σημάδι ότι έπρεπε να εφαρμόσει το σχέδιο του πάραυτα – η λαïκή αποδοχή θα ερχόταν αργότερα.
Ο Ούνγκαρ Χόμ συνελήφθη τα μεσάνυχτα, χτίζοντας ένα τεράστιο τζάκι στην πλατεία του Αγίου Βερνάρδου, σημείο ιδανικό, όπως εξήγησε στις αρχές, για την εξάπλωση της κοσμικής φλοκάτης (διότι κάθε φλοκάτη χρειάζεται ένα τζάκι, και ποιό καλύτερο σημείο για τζάκι από το μέρος τούτο;) Ο Χόμ δραπέτευσε λίγο αργότερα κατά την εκδίκαση της υπόθεσής του, κάνοντας πατινάζ πάνω στο παρκέ του δικαστηρίου, και φημολογείται πως έχει ξεκινήσει να πλέκει έναν πελώριο σκούφο γαι να τον φορέσει στην κορυφή του όρους Γκρίζλυ, σε σπήλαιο του οποίου και λέγεται ότι διαμένει.
Λέγεται δέ πως οι πράξεις του Χόμ έχουν οδηγήσει στην ίδρυση μιάς σιωπηλής συνομοταξίας ακολούθων, των λεγόμενων Χομκιστών, οι οποίοι διάσπαρτοι σε διάφορα σημεία της υφηλίου φτιάχνουν ο καθένας τη φλοκάτη του (κάποιοι σεκταριστές προτιμούν να φτιάχνουν κουρελούδες), για να τις ενώσουν όταν έρθει η ώρα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως όλες οι φλοκάτες πρέπει να ενωθούν με το νήμα του πελώριου σκούφου του όρους Γκρίζλυ, και χιλιάδες Χομκιστές έχουν τα τηλεσκόπια τους στραμμένα πρός την λευκή κορυφή του βουνού, χαϊδεύοντας τα γενειοφόρα τους πηγούνια, χαμογελώντας αισιόδοξα και προσμένωντας την μέρα της Κοσμικής Φλοκάτης…
