Το 1928 ο νεαρός κύριος Λεφ Σερκέιγεβιτς Τέρμεν (καθ’ημάς Λέων Θέρεμιν) εφηύρε το αιθερόφωνο, και ανακάλυψε τους απόκοσμους του ήχους, αναπηδώντας ενθουσιασμένος. Σημείωσε στο ημερολόγιο του:
“Η παραμικρή κίνηση του χεριού μου, καθώς πλησιάζει ή απομακρύνεται από τις μεταλλικές ράβδους, δημιουργεί τους πιο παράξενους και θαυμάσιους ήχους! Η επιστημονική μου έρευνα με έχει οδηγήσει εδώ, στην παράξενη αυτή θέση, να δίνω σχήμα στις παλμικές δονήσεις, και να δημιουργώ μουσική, χρησιμοποιώντας για πλήκτρα τον αέρα!”
Παρουσίασε την εφεύρεση του στο Κόμμα, και έτυχε τόσο θερμής υποδοχής, που άρχισε αμέσως να την παρουσιάζει στις μεγάλες ευρωπαϊκές επιστημονικές εκθέσεις.
Το νεο-ονομασθέν Θέρεμιν ήταν το πρώτο μοντέρνο θαύμα της Σοβιετικής επανάστασης, το ηλεκτρονικό μηχάνημα που έφτιαχνε μουσική απ’τον αέρα, όπως ο Αϊζενστάιν έφτιαχνε οπτική ποίηση από σελιλόιντ και φως. Τόση επιτυχία είχε το μηχάνημα, που ο ίδιος ο Λένιν ξεκίνησε μαθήματα.
Όπου και αν ο Θέρεμιν παρουσίαζε την εφεύρεσή του, τα πλήθη συνέρρεαν για να δούν το αξιοπερίεργο μηχάνημα, και αναφωνούσαν έκπληκτοι όποτε έπαιζε. Ένα από τα ταξίδια του έστειλε τον νεαρό εφευρέτη να εκπροσωπήσει το Σοβιέτ και στην Αμερική, όπου η εφεύρεσή του έτυχε τέτοιας εκτίμησης που ο κύριος Θέρεμιν αποφάσισε να παρατείνει τις διακοπές του, και να εγκατασταθεί εκεί, αποστατώντας από την μητέρα Ρωσσία.
Η προδοσία αυτή τιμωρήθηκε μια νύχτα του 1938, όταν πράκτορες της KGB μπήκαν στο σπίτι του και μετέφεραν κουκουλοφόρο τον Θέρεμιν στην ΕΣΣΔ, για να εκτίσει ποινή καταναγκαστικών έργων σ’ένα από τα γκούλαγκ της Σιβηρίας.
Παγιδευμένος εκεί, καθώς έκανε κάποια μηχανική κίνηση στην κεντρική Αίθουσα Εργασίας, ο Θέρεμιν κοίταζε γύρω του, και έβλεπε όλα τα χέρια των άλλων κρατουμένων να κινούνται αθόρυβα στον αέρα, κάνοντας τα σιωπηλά τους χορευτικά κάτω από τα μεγάλα μηχανήματα. Και, κοιτάζοντας ξανά τα χέρια του να κινούνται, άκουγε την μουσική του αιθερόφωνου του να αντηχεί μεσ’την αίθουσα, μαζί με τους ήχους που δημιουργούσαν τα χέρια όλων των άλλων, μια ολόκληρη συμφωνία από αναπάντεχο, απόκοσμο ήχο, που άκουγε μόνο αυτός.
